Hesabat dörd mənbədən toplanıb: Kamranın anketdə nə cavab verdiyi, əslində nə ilə məşğul olduğu, köməkçi ilə söhbətdə nə danışdığı və Sizin nəyi qeyd etdiyiniz. Nəticə hesabatda yalnız o zaman yer alır ki, onu dörd mənbədən ən azı ikisi təsdiqləsin — üst-üstə düşmə təsadüfi olmur.

Biz «dəqiq» yox, «deyəsən» yazırıq və bu, ehtiyat xatirinə ehtiyat deyil. On altı yaşda maraqlar dəyişkəndir və bir peşə adı çəkib yanılmaqdansa, hara baxmağa dəyər olduğunu göstərmək daha dürüstdür.

Əgər nə iləsə razı deyilsinizsə — bu, hesabatın səhvi yox, onun ən faydalı hissəsidir. Deməli, Siz cavablarda görünməyəni görürsünüz və bu barədə evdə danışmağa dəyər.

Kamran əlinə düşənin necə qurulduğunu araşdıranlardandır. O, texnikanı ümumilikdə sevməkdən çox, yığdığı qurğunun işə düşdüyü anı sevir: bunu həm kiçik qardaşı üçün kompüter yığmağı, həm də sensorlarla məktəb layihəsini danışanda deyir. Davamlı şəkildə görünən ikinci şey — o, işi böyük komandada yox, təkbaşına və ya iki nəfərlik komandada nəticəyə çatdırmağa üstünlük verir və bu, qapalılıq yox, iş üsuludur.

Bununla belə, gələcəyi ümumi sözlərlə təsvir edir: kompüterlərlə bağlı nəsə. Bu, onun yaşı üçün normaldır və marağın yoxluğunu yox, marağın söykənə biləcəyi təcrübənin yoxluğunu göstərir.

Kamran texnikaya marağını nəticə üzərindən təsvir edir: onun üçün tapşırığın çətin olması yox, sonda nəyinsə işləməsi vacibdir. Məktəb fənləri haqqında sakit danışır və onları sevdiyi-sevmədiyi kimi yox, nə üçün lazım olduğu aydın olanlar və aydın olmayanlar kimi bölür.

Gələcək iş haqqında iki şey deyir: hər gün çoxlu adamla danışmaq lazım gəlməsin və öz töhfəsi görünsün. Pul barədə ümumiyyətlə danışmır — vacib olmadığına görə yox, bu sual onun üçün hələ ortaya çıxmadığına görə.

Biz onun sözlərini sitat gətirmirik, öz sözlərimizlə çatdırırıq: razılıq ekranında yeniyetməyə söz verilib ki, cavabları valideynə sözbəsöz göstərilməyəcək. Məna isə tam saxlanılıb.

• İşlək vəziyyətə çatdırır. Danışdığı dörd məşğuliyyətdən üçü sona çatdırılıb — kompüter yığılıb, suvarma işləyir, cədvəl layihənin son həftəsinədək aparılıb.
• Sadə sözlərlə izah edir. O, köməkçiyə sensorun quruluşunu bircə termin işlətmədən izah edib. Bu, ümumiyyətlə ünsiyyətcillik deyil: o, özü başa düşdüyünü izah etməyi bacarır.

Birincisi — müstəqillik: öz bildiyi kimi edə bilsin və hər addım üçün hesabat verməsin. İkincisi — görünən nəticə. Status və tanınma isə hazırda prioritet deyil — on altı yaşda bu normaldır və ilk əsl işdən sonra tamamilə dəyişə bilər.

• Kompüterlərlə bağlı nəsə — bu hələ seçim deyil. O, sahəni adlandırır, amma onun içində məhz nə ilə məşğul olmaq istədiyini deyə bilmir. Soruşun: «Sabah sənə kompüterlərlə bağlı istənilən layihəni versəydilər — nə etməyi seçərdin: yazmağı, yığmağı, yoxsa niyə işləmədiyini araşdırmağı?»
• Siz qeyd edirsiniz ki, o, yaşıdları ilə az ünsiyyət qurur; o isə deyir ki, belə işləmək ona daha rahatdır. Bunlar fərqli şeylərdir və söhbətin nədən getdiyini anlamağa dəyər. Soruşun: «Tək olanda sənə daha maraqlıdır, yoxsa sadəcə daha rahatdır?»